Kendi kendine öğrenme (self-taught) süreci sabır ister. Bu yolculukta seni en çok zorlayan ve pes etmenin eşiğinden döndüren an neydi?
2011 yılıydı. Korkunç sıcaktı. Bir yaz günü bir gitar solosu öğrenmeye çalışıyordum. İnternetsiz eski bir masaüstü bilgisayarda notalara bakıyorum. Parmaklarım çok acıyor ama yine de devam ediyordum. Yapamıyordum. Ağlamıştım sinirden. Kesinlikle sabırlıyımdır ama yapamamak beni üzmüştü. Sonradan o soloyu benim kadar iyi çalan birine çok az şahit oldum. Başarmıştım. Ama her çalışma insanı başarıya ulaştırır diye bir şey yok. Yine de tutkulu olduğun bir şeyde çalışmak insana en iyi gelen şeylerden biridir.
Yorum bırakın